ساده نیست
وقتی از پلک های تو
جدا می افتم
بی که بدانم
خواب هایت پر از گیلاس های وحشی ست
ساده نیست
وقتی آخرین تصویرت
در صندوقی کهن پنهان می شود
و نگاه
در سمت های ناتمام
سرگشته می ماند
انگشت های معلقم
با تو قرار می گیرند
نامت
نقش خاتم من است
بگو کجای خواب هایت
بیدار می شوم
قد می افرازم
و ماه ماه تمام را
سوی موهات پرتاب می کنم
بگو
بگو
با این سپیدی بی رحم
که مرا در بر گرفته ست.
اردیبهشت 91
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۰۲/۱۷ ساعت 21:31 توسط شروین سبطی
|