صبح با کدام اشاره یگانه شد؟
عبور کدام سمت چهره را زیبا کرد و تن با کدام سوار تاراج رفتن شد؟
تو می دانستی!
از چهار طرف که حمله می بردی به حاشیه ی پنهان می خواستی ادامه ی جنگل باشی
می خواستی ابر بگسترد کنار قدم های نیامده
می خواستی خیال دور تپه ها باشی.
حالا کویر امتداد تن می شود
شیهه می خوابد و قدم ها می گذرند
غبار ضروری سمت تسلیم را آماده می کند
و بهار در زاویه ای تبر زده پنهان است.
اردیبهشت۸۹
+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۲/۲۱ ساعت 13:15 توسط شروین سبطی
|