پنهان می شویم
آغشته / با زمین بیگانه
تا سنگ هایی که در افشای ماه
پَس می نشیند
از شرم
از حرفی که نا گفته ها را
به منظرهای عجیب می دهد .
پس سَرَک می کشیم و
می آمیزیم/ پیوسته
با معنای دیگری از
برف .
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۰۷/۱۷ ساعت 18:0 توسط شروین سبطی
|